Oprócz dobrze nam znanych robaków takich jak tasiemce i nicienie, na terenie przewodu pokarmowego zwierząt mogą żerować również mikroskopijne jednokomórkowe pasożyty.

Do takich pasożytów należą wiciowce, czyli pierwotniaki poruszające się przy pomocy cienkiej witki. U naszych domowych pupili najczęściej spotykanym przedstawicielem wiciowców jest Giardia intestinalis (zwana też Giardia lamblia lub Lamblia intestinalis).

Podobnie jak w przypadku większości pasożytów jelitowych, do zarażenia dochodzi drogą pokarmową. Giardia w postaci cysty występuje powszechnie w glebie i wodzie, więc pies lub kot z łatwością może się zarazić, np. wypijając wodę z zanieczyszczonej cystami giardii kałuży.

W żołądku zwierzęcia dochodzi do rozpuszczenia osłonek i uwolnienia inwazyjnej formy pasożyta, tzw. trofozoitu. Liczne trofozoity przywierają do błony komórek jelita cienkiego, niszcząc błonę śluzową w czasie żerowania. Efektem inwazji giardią jest osłabienie wchłaniania substancji odżywczych w jelicie oraz zwiększenie podatności na wtórne infekcje bakteryjne lub grzybicze.

Giardia ma zdolność do przemieszczania się, więc może zawędrować do przewodów trzustkowych oraz dróg żółciowych. Uszkadzając komórki, powoduje stan zapalny i dodatkowo osłabia funkcje trawienne zwierzęcia.

Giardia stanowi istotne zagrożenie dla zdrowia człowieka. Szczególnie podatne na zachorowanie są dzieci.

Trofozoity namnażają się przez podział, a część z nich przekształca się w cysty i zostaje wydalona z kałem żywiciela. Cysty są stosunkowo wrażliwe na wysychanie oraz niskie temperatury, ale w wilgotnym środowisku mogą przetrwać nawet kilkanaście miesięcy!

Giardia intestinalis występuje powszechnie u wielu gatunków zwierząt. Oprócz psów i kotów podatne na inwazję są również gryzonie, świnie i przeżuwacze. Pasożyt stanowi istotne zagrożenie dla zdrowia człowieka, a odmiana występująca u psów jest chorobotwórcza także dla ludzi. Szczególnie podatne na zachorowanie są dzieci, których układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni rozwinięty, a częsty kontakt z glebą oraz wodą zwiększa ryzyko zarażenia.

Jakie są objawy zarażenia giardią?

U dorosłych psów i kotów inwazja przebiega bezobjawowo. Przy dużej ilości pasożytów mogą się zdarzyć nawracające biegunki o różnym nasileniu, a u kotów również wymioty.

Częściej objawy występują u zwierząt młodych lub z obniżoną odpornością. W tych przypadkach mamy do czynienia z przewlekłymi, często wyniszczającymi biegunkami, utratą masy ciała, bólami brzucha oraz zmiennym apetytem.

Podsumowanie

Zdecydowana większość zarażonych psów i kotów to bezobjawowi nosiciele, dlatego szczególnie istotne są regularne badania kontrolne. W przypadku wykrycia pasożyta należy jak najszybciej włączyć odpowiednie leczenie, by ograniczyć wydalanie cyst z kałem.

Ze względu na powszechność występowania Giardii, niezmiernie trudne jest zapobieganie inwazji u zwierząt, ale możemy chronić siebie przez stosowanie podstawowych zasad higieny.

Jak się uchronić przed choroba? Należy:

  • Dbać o higieniczny tryb życia i czystość otoczenia,

  • Wykonywać okresowe badania zwierząt,

  • Odrobaczać zwierzęta leczniczo i profilaktycznie co 3 miesiące.

Patrz również: Drontal dla Psa

Zobacz także