Pasożyty wewnętrzne są powszechnym i niedocenianym problemem. Pokutuje przekonanie, że tylko zwierzęta bezdomne są zarobaczone, podczas gdy coraz częściej diagnozujemy choroby pasożytnicze u zwierząt zadbanych, nawet takich, które nigdy nie wychodziły z domu.

Wśród psich i kocich „pasażerów na gapę” najczęściej spotykamy nicienie, czyli pojawiające się w kale robaki przypominające białe nitki lub makaron spaghetti. Drugimi w kolejności najczęściej występującymi pasożytami są tasiemce, których człony, podobne do ziaren ryżu, możemy znaleźć przyklejone do sierści w okolicy ogona.

Oprócz robaków widocznych gołym okiem istnieją również pasożyty, których obecność można stwierdzić jedynie podczas badania próbki pod mikroskopem. Do tej grupy należą m.in. nicienie bytujące w układzie krwionośnym oraz tkance podskórnej, ale również pierwotniaki, czyli organizmy jednokomórkowe, takie jak Toxoplasma gondii, czy Giardia intesitinalis (dawniej Giardia lamblia).

Jak zwierzę może się zarazić pasożytami?

Możliwości rozprzestrzeniania się pasożytów są właściwie nieograniczone. Jaja nicieni przewodu pokarmowego i cysty Giardii są wydalane z kałem żywiciela. Chodząc po zanieczyszczonej trawie, możemy przynieść je do domu na butach. W ten sposób istnieje szansa zarażenia zwierzaka, który nawet nie wychodzi na spacery!

Pchły zjadają z kolei jaja tasiemców, które wraz z owadem błyskawicznie mogą przenieść się na inne zwierzę. Komary mogą przenosić larwy nicieni układu krwionośnego, a cystę Toxoplasmy pies lub kot może zjeść wraz z surowym mięsem.

Szczególnie narażone na inwazje pasożytnicze są zwierzęta biegające w terenie bez nadzoru właściciela.

Szczególnie narażone na inwazje pasożytnicze są zwierzęta biegające w terenie bez nadzoru właściciela. Chęć polowania jest silnym instynktem wpisanym w naturę kota. Nawet najlepiej karmiony „Mruczek” nie oprze się samodzielnie złowionej myszy, która niestety może być nie tylko cennym łupem, ale i nosicielem glisty kociej.

Puszczony luzem pies czasem spotyka lisa lub innego psa. Konsekwencją takiego spotkania może być stadko pcheł, a za ich pośrednictwem również zarażenie psim tasiemcem. Nawet wyprowadzanie na smyczy nie uchroni naszego pupila, który ukradkiem może wypić wodę z kałuży z cystami Giardii.

Czy pies i kot, które nie wychodzą z domu, mogą się zarazić?

Zwierzęta niewychodzące z domu również nie są bezpieczne. Poza wymienionym już przykładem zanieczyszczonego obuwia częstym źródłem zakażenia jest surowe mięso, w którym oprócz jaj nicieni, mogą zdarzyć się cysty Toxoplasma gondii. Nicienie układu krwionośnego i tkanki podskórnej, również są realnym zagrożeniem. W okresie letnim często wietrzymy mieszkania, przez co łatwo o ukąszenie komara i zarażenie nicieniami z rodzaju Dirofilaria.

Podsumowanie

Parazytozy, czyli choroby wywoływane przez pasożyty, są jednymi z najczęstszych schorzeń diagnozowanych u zwierząt towarzyszących. Zdecydowana większość tych chorób jest zoonozami, co oznacza, że stanowią również zagrożenie dla zdrowia człowieka.

Ze względu na bezpieczeństwo własne oraz naszego domowego zwierzyńca, powinniśmy pamiętać nie tylko o regularnym odrobaczaniu ale również profilaktyce Patrz także: Drontal dla Psa i Drontal dla kota

Zobacz także